Forum Nasze Forum "VOX MILITARIS" Strona Główna Nasze Forum "VOX MILITARIS"

 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy    GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Pośmiertne degradacje oficerów.

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Nasze Forum "VOX MILITARIS" Strona Główna -> A JA UWAŻAM, ŻE ...
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
aryski




Dołączył: 13 Cze 2009
Posty: 257
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 19 razy
Ostrzeżeń: 0/5

Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pon 9:02, 21 Sie 2017    Temat postu: Pośmiertne degradacje oficerów.

PiS wreszcie będzie pomogło pośmiertnie zdegradować Jaruzelskiego i Kiszczaka? Specjalna ustawa jest już w Sejmie


Niechęć polityków Prawa i Sprawiedliwości do osób związanych z PRL-em jest powszechnie znana. Zwłaszcza do tych, które pracowały w specsłużbach, wojsku i służbach mundurowych. Teraz rząd Beaty Szydło jest o krok od wprowadzenia w życie jednego ze swoich wieloletnich celów – prawa, które umożliwiłoby nawet pośmiertną degradację peerelowskich oficerów.
Projekt, który pojawił się w wykazie prac legislacyjnych rządu, nie pozostawia wątpliwości. Jeśli wejdzie w życie, władze będą miały możliwość degradowania peerelowskich oficerów, także tych, którzy już nie żyją. Taki zamysł nie może zresztą dziwić, skoro w samym projekcie z nazwiska zostali wymienieni generałowie Wojciech Jaruzelski i Czesław Kiszczak
Pozbawienie posiadanego stopnia wojskowego mogłoby się odbyć tak za życia, jak i po śmierci degradowanego. Kto podejmowałby decyzje? W przypadku generałów i admirałów prezydent, a w sprawach pozostałych oficerów – szef MON.
Przygotowywane przez rząd zmiany to wyjście naprzeciw postulatom Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych, które od lat domagało się podobnych rozwiązań. Chociaż w projekcie ustawy z nazwiska zostali wymienieni Jaruzelski i Kiszczak, wciąż nie wiadomo, kogo jeszcze władze chciałyby zdegradować. Na to pytanie „Rzeczpospolitej” resort obrony nie odpowiedział. Nie wiadomo również, kiedy projekt trafi do Sejmu i skąd wzięła się zwłoka w pracach nad dokumentem.
Źródło „Rzeczxpospolita"

A co Ty o tym sądzisz?


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
aryski




Dołączył: 13 Cze 2009
Posty: 257
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 19 razy
Ostrzeżeń: 0/5

Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pon 9:23, 21 Sie 2017    Temat postu: Wypowiedź abp. Głódzia.

Abp Głódź o degradacji Kiszczaka i Jaruzelskiego: Trzeba zostawić ten temat, nie będzie z tego pożytku
Kto nie żyje, niech odpoczywa w pokoju - stwierdził w rozmowie z "Super Expressem abp Sławoj Leszek Głódź, krytykując pomysł odebrania stopni generalskich komunistycznym zbrodniarzom.
Trzeba zostawić ten temat. To otwieranie pola do dyskusji. A pożytku z tego będzie niewiele – dodaje.
"Po wiadomości o śmierci śp. Pana Generała Wojciecha Jaruzelskiego w mojej prywatnej kaplicy odprawiłem Mszę świętą za spokój Jego duszy. Poleciłem Jego bogate życie Bożemu Miłosierdziu" – pisał telegramie kondolencyjnym przesłanym na ręce biskupa polowego Józefa Guzdka abp Głódź.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
aryski




Dołączył: 13 Cze 2009
Posty: 257
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 19 razy
Ostrzeżeń: 0/5

Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pon 11:42, 21 Sie 2017    Temat postu: Opinia szefa BBN

Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
Sekretarz Stanu, Szefa Biura
Paweł Soloch
BBN/DPBP/022/1/17/MS

Pan
Warszawa, .l sierpnia 2017 r.
MINISTERSTWO OBRONY NARODOWEJ
KANCELARIA JAW~ WYDZIAL I
Bartosz Kownacki
Sekretarz Stanu
w Ministerstwie Obrony Narodowej
W związku z otrzymanym, przy piśmie Nr 100/3/17 /DP z dnia 6 lipca br., projektem
usta-.ry o zmianie usta-.ry o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej,
przedstawiam następujące stanowisko:
I) należy zauważyć, że treść dodawanego art. 78a, przewiduje możliwość pozbawienia
stopnia wojskowego w odniesieniu do określonych kategorii osób (byłych członków
WRON i osób pełniących służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w
ustawie o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat
1944-1990). Celowym byłoby, aby projektowana ustawa określała przesłanki stosowania
omawianej sankcji. W przeciwnym razie będzie istniała możliwość wybiórczego
stosowania omawianej regulacji.
W tym kontekście należy podkreślić, że nieprecyzyjne przesłanki pozbawiania stopnia
mogą powodować niejasności w ustaleniu pola kontroli sądowej w przypadku wniesienia
odwołania;
2) dodawanemu art. 78a ust. 5 pkt 1 proponuje się nadać brzmienie:
„1) Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do generałów i admirałów";
3) wydaje się, że zakresem podmiotowym art. 78a ust. 6-11 powinny zostać objęte również
osoby, które były członkami WRON. W przeciwnym razie organy pozbawiające stopnia
wojskowego, przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w tym zakresie, nie będą posiadały
informacji o przebiegu służby tych osób. Wydaje się, że we wspomnianych przepisach
należałoby odnieść się ogólnie do „osób, o których mowa w ust. I";
4) proponuje się, aby w art. 78a w ust. 13 jednoznacznie wskazać (podobnie jak w ust. 12),
według jakich przepisów - w przypadku postępowania o pośmiertne pozbawienie stopnia
wojskowego - będą uczestniczyć, jako strony, wskazane w tym przepisie podmioty tj.:
małżonek, zstępni, wstępni, rodzeństwo, organizacja pozarządowa (Kpa, czy Kpk).
Ponadto należy zauważyć, że w przepisie tym błędnie odniesiono się do ust. 3, zamiast
ust. 5.
Podpis.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
aryski




Dołączył: 13 Cze 2009
Posty: 257
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 19 razy
Ostrzeżeń: 0/5

Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pon 12:55, 21 Sie 2017    Temat postu: Stanowisko Federacji.......

Federacja Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
Nr 53/2017
Pod Patronatem Honorowym Prezydenta RP
ul. li Listopada 17/19; 03-435 Warszawa
Tel.: (22) 618 22 03, (22) 6 872 482, TelJFax: (22) 6-872-480
[link widoczny dla zalogowanych] email: [link widoczny dla zalogowanych]

Pan
Warszawa, 27/07/2017 r.
Antoni MACIEREWICZ
Minister Obrony Narodowej RP
Warszawa


Dot.: Odpowiedzi na pismo nr 100/3/17/DP z dnia 7 lipca 2017r.
W załączeniu przedstawiam opinię Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i
Weteranów Sił Zbrojnych RP dotyczącą projektu ustawy o zmianie ustawy o powszechnym
obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej I UD 267 /.
Bank Gospodarki Żywnościowej S.A. Warszawa. Konto nr 58 2030 0045 1110 0000 0399 3230
• . - - l
Zał. nr 1
Stanowisko Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP
w sprawie projektu „Ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej" I UD 267 I z dnia 22.05.2017
Przedmiot Opinii
Przedmiotem niniejszej opinii jest ocena konstytucyjności rządowego projektu
„Ustawy o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej"
z dnia 22 maja 2017 r.
Ocena Prawna
Opiniowany projekt Ustawy ma na celu obniżenie stopnia wojskowego dla członków
Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego oraz dla żołnierzy, którzy pełnili służbę w
organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 Ustawy z dnia 18
października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa
państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. z 2016. Poz. 1721, 1948,
2260 i 2261 ).
Projekt Ustawy dotyczy głównie byłych żołnierzy Wojska Polskiego, którzy służyli w
wojskowych organach bezpieczeństwa państwa, zarówno PRL, jak i odbywających
służbę wojskową w wolnej Polsce. To oni po 1990 roku tworzyli wojskowe służby
specjalne, które dbały o bezpieczeństwo Sił Zbrojnych RP. Z narażeniem życia i zdrowia
oraz kosztem dobra własnych rodzin uczestniczyli w misjach zagranicznych Wojska
Polskiego, m.in. na Bałkanach, w Afryce, Iraku i Afganistanie.
W wyniku przeprowadzonych konsultacji z przedstawicielami organizacji i stowarzyszeń
członkowskich skupiających kombatantów li Wojny Światowej, rezerwistów Sił Zbrojnych
RP oraz weteranów misji zagranicznych WP, FSRiWSZ RP zgłasza następujące oceny i
uwagi co do treści ww. projektu Ustawy:
TRÓJPODZIAŁ WŁADZY W PAŃSTWIE.
W ocenie opiniującego, duże wątpliwości budzi element przywłaszczania przez
organy władzy wykonawczej uprawnień władzy sądowniczej, tym samym naruszenia
trójpodziału władzy w państwie, poprzez wyposażenie MON w instrument karania
żołnierzy oraz osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej karą
pozbawienia stopnia wojskowego. Dotychczas, uprawnienia te posiadały jedynie
sądy, gdzie wina i kara były osądzane za konkretne przewinienia, najczęściej karne.
1
Według opinii ekspertów, zaproponowane tzw. Ustawy deubekizacyjne mają szereg wad
prawnych, noszą charakter autokratyczny z elementami ideologicznymi przygotowanymi
na doraźne zapotrzebowanie polityczne rządu. Podobny wniosek o naruszeniu zasady
trójpodziału władzy przez władzę wykonawczą w państwie został m.in. przedstawiony w
Opinii Sądu Najwyższego w stosunku do tzw. Ustawy deubekizacyjnej dla
funkcjonariuszy MSW (Opinia Prawna Sądu Najwyższego do druku sejmowego nr 1061
z dnia 9 grudnia 2016 r.). "Z punktu widzenia projektowanego unormowania naruszenie
art. 1 O Konstytucji RP polega na przekroczeniu ustrojowego zakresu uprawnień przez
władzę ustawodawczą, ponieważ w istocie to ona, zamiast władzy sądowniczej,
wymierza przedmiotowej grupie osób określony rodzaj kary" - wskazano w opinii,
jednoznacznie negatywnie oceniając dokument. Dotychczas degradacja była środkiem
karnym stosowanym wobec żołnierzy, wymienionym w art. 324 § 1 pkt 3 części
wojskowej Kodeksu Karnego. Warunki pozbawienia stopnia wojskowego (degradacji)
przedstawione zostały w odpowiedzi z dnia 1 marca 2012 r. sekretarza stanu w MON
Czesława Mroczka na interpelację nr 1683.
KONSEKWENCJE DLA BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWA.
Ustawodawca zamierza wprowadzić ww. regulacje w sposób pochopny, bez
dogłębnego, szczegółowego rozważenia ich celowości. Nie do końca przemyślał
długofalowe konsekwencje dla interesów państwa w sferze bezpieczeństwa.
Naruszanie fundamentalnej w całym świecie zasady bezwzględnej lojalności
żołnierza wobec Państwa oraz Państwa wobec żołnierza wiedzie do relatywizacji
tej więzi. Wobec zagrożenia pozbawienia emerytury, stopnia wojskowego i honoru oraz
nieobliczalności władzy, która może bywać lojalna lub nie, postępowała według
zasady „widzimisię", to wówczas żołnierz lub funkcjonariusz służb może
zachować się w sposób podobny, albo jeszcze gorzej, nie dbając o interes
państwa. Może to skutkować podwójną lojalnością i daleko posuniętym pragmatyzmem
w sytuacjach, zaprzestaniem ścigania przestępców i wrogów państwa polskiego, bo jego
celem będzie przede wszystkim osiągniecie lub zachowanie własnych korzyści.
Wdrożenie projektowanych Ustaw dla żołnierzy może spowodować kryzys kadrowy w
służbach mundurowych. Świadomość faktu, iż każda nowa władza może uznać je
za „reżimowe" i pozbawić praw już nabytych, nie będzie służyć pozytywnemu
naborowi do służb i ich stabilności i lojalności wobec państwa. Takie wnioski
można wyciągać w świetle komunikatów zawartych w kolejnych posunięciach rządu
wobec żołnierzy i funkcjonariuszy, mogących się tego spodziewać w stosunku do siebie,
w konsekwencji zmiany władzy.
RÓWNOŚĆ WOBEC PRAWA.
Rozwiązania zawarte w projekcie ustawy nie spełniają wymogów równości wobec
prawa zawartych w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiące, że .wszyscy wobec prawa
są równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne". Już
jeden dzień służby w służbach PRL wystarczy, by nawet zasłużony dla wolnej Polski
żołnierz został pozbawiony istotnej części dorobku zawodowego, jakim jest stopień
wojskowy, bez względu na jego postawę zawodową, jaką reprezentował w okresie do
1990 oraz po 1990 r. Kontekst regulacji stanowi podstawę do stwierdzenia, że
prawodawca stosuje pozasądową, niedopuszczalną odpowiedzialność zbiorową w
2
stosunku do byłych żołnierzy. Niewątpliwie, nie każda służba żołnierza w ramach
ww. formacji powinna być w równym stopniu sankcjonowana. Zrezygnowano z
rozróżnienia w tym zakresie dwóch grup osób: tych które pełniły służbę tylko w PRL oraz
tych, które pełniły służbę w Ili RP. Żołnierze kontynuujący służbę w Ili RP po 1990 r.
powinni mieć takie same prawa, jak ci, którzy podjęli służbę po 1990 r., Jednoznacznie
to wskazuje na prawo do zachowania stopnia wojskowego. Projektowana zmiana dot.
pozbawienia stopnia wojskowego stanowi wygórowaną sankcję w stosunku do
osób, którym nie sposób zarzucić jakiegokolwiek przewinienia, z wyjątkiem tego,
że byli funkcjonariuszami organów bezpieczeństwa państwa przed 1990 r. (wyr. TK
z 24 lutego 2010 r., sygn. 6/09, OTK-A 2010/2/15). Brak jakiegokolwiek uzasadnienia i
celowości tej sankcji karnej żołnierzom służącym w Ili RP po 1990 r. przesądza o
rażącym naruszeniu zasady proporcjonalności. Na gruncie analizowanego Projektu,
ramy dopuszczalnej ingerencji prawodawcy zostały przekroczone. Z tych względów,
projekt Ustawy zdecydowanie narusza art. 32 ust. 1 Konstytucji.
ZASADA BEZPIECZEŃSTWA PRAWNEGO I ZASADA ZAUFANIA OBYWATELI DO
PAŃSTWA.
Art. 2 Konstytucji RP nakazuje poszanowanie istniejących stosunków
prawnych.
Zasada zaufania obywateli do państwa, a tym samym i prawa przez nie
stanowionego oraz zasada bezpieczeństwa prawnego obywateli ma szczególne
znaczenie w sferach, w których przejawia się władztwo państwa. Trybunał Konstytucyjny
stwierdził, że „ochronie konstytucyjnej podlegać musi zaufanie obywateli nie tylko do
litery prawa, ale przede wszystkim do sposobu jego interpretacji przyjmowanej przez
organy państwa" (wyrok TK z dnia 27 listopada 1997 roku, sygn. U 11/97, OTK 1997, Nr
5-6, poz. 67). Instytucja ta wielokrotnie przypominała, że „zasada zaufania obywateli do
państwa i stanowionego przez nie prawa opiera się na wymaganiu pewności prawa, a
więc takim zespole cech podlegających prawu, które zapewniają jednostce
bezpieczeństwo prawne, umożliwiają jej decydowanie o swoim postępowaniu na
podstawie pełnej znajomości działania organów państwowych oraz konsekwencji
prawnych, jakie jej działania mogą pociągnąć za sobą" (wyrok TK z dnia 20 stycznia
2010 r., sygn. Kp 6/09).
Dotychczasowe weryfikacje kadry zawodowej po 1990 r. miały na celu nie tylko ocenę
przydatności żołnierza do dalszej służby w demokratycznej Polsce, ale także jego
dotychczasową służbę w PRL w płaszczyźnie moralnej (np. w WSI odbyły się
dwukrotnie: w 1990 r. oraz w 1998 r. - tzw. „Operacja Gwiazda"). Tym samym
zweryfikowanie, a następnie ponowne zatrudnienie w WP stanowiło swoiste
oświadczenie, wydane w imieniu RP przez organa władzy publicznej, iż będą oni
traktowani w taki sam sposób jak kadra służb powstałych po 1990 r. Dlatego, duże
wątpliwości budzi niesprawiedliwe i totalne potraktowanie w ten sam sposób
wszystkich byłych żołnierzy jedną miarą, bez różnicowania na tych, którzy
sprzeniewierzyli się prawu (np. oprawcy stalinowscy z Informacji Wojskowej), a tymi,
którzy w Ili RP zwalczali przestępczość w wojsku lub walczyli za granicą. Wielu byłych
żołnierzy tzw. służb wojskowych czuje się po prostu oszukanych. Po 1990 r„ gdy
służyli już wolnej Polsce wielokrotnie zapewniano ich o zachowaniu praw
nabytych oraz tych, które nabędą w toku dalszej służby w Wojsku Polskim. Gdyby
3
wówczas zostali uprzedzeni o możliwości zmiany prawa, to inaczej ułożyliby swoje i
rodziny życie, bez wojen oraz chorób nabytych w służbie wojskowej, na misjach
zagranicznych, wówczas nie mieliby problemów np. z emeryturą, zawodem i satysfakcją
z osiągnięć gdyby po 1990 r. nie byli związani z wojskiem. Nasuwa się więc pytanie, jak
doraźne, nieprzemyślane i niesprawiedliwe decyzje urzędników rządu w tak
kluczowej dla byłych źołnierzy kwestii stopnia wojskowego mają się do ciągłości
instytucji państwa i honorowania zobowiązań podjętych przez poprzedników w
stosunku do tak duźej grupy osób? Projekt Ustawy przekreśla dorobek i zasługi wielu
żołnierzy w długiej służbie na rzecz demokratycznego państwa. W okresie tym wielu
żołnierzy objętych postanowieniami ustawy było wyróżnianych odznaczeniami
państwowymi i wojskowymi zarówno krajowymi jak i Sojuszników z NATO, awansami na
wyższe stanowiska służbowe, niekiedy generalskie. Istotnym elementem
wynagrodzenia w Ili RP było awansowanie na wyźsze stopnie wojskowe za wierną
służbę Ojczyźnie, w tym za uczestnictwo w wojnach Sojuszu NATO przeciwko
terroryzmowi. Czy ustawodawca - obecny Minister Obrony Narodowej - zamierza
ukarać i tym samym zakwestionować zasadność źołnierskich awansów i wyróźnień
nadanych przez legalnie wybrane władze niepodległej Ili RP, w tym byłych
ministrów obrony Ili RP oraz prezydentów: Wałęsę, Kwaśniewskiego, Kaczyńskiego i
Komorowskiego?
Dokonanie przez ustawodawcę nieusprawiedliwionego żadnymi obiektywnymi
okolicznościami zmian przekreślających dotychczasowy kierunek legislacyjny nie
znajduje uzasadnienia. Karanie obniżeniem stopnia wojskowego ex post po 27 latach,
musi być szczególnie uzasadnione, czego brak w omawianej Ustawie. Osoby objęte
Ustawą wraz z pozbawieniem stopnia wojskowego tracą prawa gwarantowane im innymi
aktami prawnymi, zaś takie działania MON może mieć oparcie jedynie w pobudkach
politycznych.
ZASADA RZETELNEJ LEGISLACJI.
Kolejna - proponowana tzw. ustawa deubekizacyjna, obniżająca stopień
wojskowy - ponownie narusza zasadę rzetelnej legislacji, oznaczającą w
szczególności udział w tworzeniu projektów aktów normatywnych podmiotów
odpowiednio do tego przygotowanych oraz tworzenie innych aktów
charakteryzujących się precyzją, zrozumiałością, transparentnością oraz
spójnością z obowiązującym system prawa (w tym prawa Unii Europejskiej i
prawa międzynarodowego). Według opinii ekspertów prawa, obecnych i byłych
źołnierzy oraz funkcjonariuszy, dotychczasowe tzw. Ustawy deubekizacyjne, w
tym projekt Ustawy dot. stopni wojskowych, w ewidentny sposób naruszają
obowiązujący porządek prawny, w tym Konstytucję RP. Wyrazem tego były
opublikowane opinie Biura legislacyjnego Kancelarii Sejmu z 19.12.2016 r., opinia nr 50
Komisji ds. Służb Specjalnych dla Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz
Komisji Polityki Społecznej i Rodziny z dnia 13.12.2016 r., Sadu Najwyższego z dnia
09.12.2016 r., Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka z dnia 13.12.2016 r., Rzecznika
Praw Obywatelskich z dnia 19.01.2017 r. oraz precyzyjnych opinii wielu kancelarii
adwokackich, jak również oświadczenia byłych Ministrów Spraw Wewnętrznych,
Ministrów Obrony Narodowej, Szefów Służb Specjalnych oraz Komendantów Głównych
4
Policji. W związku z tym nasuwa się apel do ustawodawcy, „nie popełniajcie kolejnego
błędu, nie idźcie tą drogą dla doraźnych celów".
NE BIS IN IDEM.
Proponowany projekt Ustawy narusza zasadę prawa ne bis in idem (łac.), w
terminologii prawniczej oznacza to zasadę, wedle której nie można orzekać dwa razy
w tej samej sprawie. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego zasada ta
należy do fundamentalnych zasad prawa karnego, stąd też jest elementem państwa
prawnego. Wszelkie odstępstwa od tej zasady, w szczególności zaś stworzenie
organowi władzy publicznej kompetencji do dwukrotnego zastosowania środka
represyjnego wobec tego samego podmiotu za ten sam czyn, stanowiłyby
naruszenie regulacji konstytucyjnych (wyrok TK z dnia 3 listopada 2004 r„ (sygn. K
18/03, OTK-A z 2004 r„ z. 10, poz. 103). TK przyjął, że ww. zasada jest podstawową
zasadą prawa karnego, co wynika z art. 2 Konstytucji RP i stanowi jeden z elementów
demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości
społecznej (wyrok TK z dnia 8 października 2002 r„ sygn. K 36/00, OTK-A z 2002 r„ z.
5, poz. 63). W podobny sposób stanowią postanowienia Protokołu nr 7 Konwencji o
Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Międzynarodowego Paktu
Praw Obywatelskich i Politycznych. Pomimo obowiązywania zasady prawnej ne bis
in idem, Ustawa jest kolejną - trzecią ustawą represyjną w stosunku do żołnierzy.
Elementy odwetu są zawarte w innych dokumentach przygotowanych w MON:
projekcie „Ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych oraz ich rodzin" (druk sejmowy nr 1105 z 6 grudnia 2016 r.) oraz w
projekcie „Ustawy o zmianie ustawy o weteranach działań poza granicami
państwa oraz niektórych innych ustaw" z 24 czerwca 2017 r. W tym zakresie
obowiązujące prawo rozliczeń ze spuścizną PRL powinno stopniowo wygasać wraz z
upływem czasu, zaś kolejne „Ustawy" stanowią nieuzasadnioną eskalację zbiorowych
sankcji bez ustalenia winy. Kombatanci i rezerwiści zadają pytanie, ile razy można karać
żołnierzy za „to samo przestępstwo" w „praworządnej RP"? Ile jeszcze .Ustaw"
odwetowych i represjonujących żołnierzy służących zarówno w PRL, jak i w Ili RP,
zamierza stworzyć MON?
GWARANCJE PRAW NABYTYCH.
W projekcie Ustawy dot. pozbawienia stopnia wojskowego jest podważony wyrok
orzeczenia TK z 24 lutego 2010 r. pkt 10.4.2 (Sygn. Akt K 6/09) dotyczący gwarancji
praw nabytych, a jedną z nich jest niewątpliwie posiadanie dotychczasowego
stopnia dla służących w Ili RP, których nikt dotąd nie kwestionował. Orzekł on, że
„każdy funkcjonariusz organów bezpieczeństwa Polski Ludowej, który został zatrudniony
w nowo tworzonych służbach policji i bezpieczeństwa, ma w pełni gwarantowane,
równe prawa z powołanymi do tych służb po raz pierwszy od połowy 1990 r„.„„,
zaś „służba w organach suwerennej Polski po roku 1990 także traktowana jest
jednakowo, bez względu na to, czy dany funkcjonariusz uprzednio pełnił służbę w
organach bezpieczeństwa Polski Ludowej, czy też nie''. Wyrok polskiego TK został
potwierdzony orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w
Strasburgu. Wyraźnie o tym stanowi również art. 42 Konstytucji RP Pkt.1
„odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto dopuścił się czynu zabronionego pod
5
groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia". W świetle
powyższego należy uznać, że ww. projekt Ustawy jest niezgodny z zasadą ochrony
praw nabytych wyrażoną również w art. 2 Konstytucji RP, albowiem pozbawienie
żołnierzy praw nabytych (stopnia wojskowego) będzie realizowane w sposób
arbitralny i bezzasadny, ponieważ uzyskali je słusznie, w niepodległej Polsce, w
warunkach zgodnych z przepisami obowiązującego prawa.
W konstrukcji prawa odzwierciedla to zasada LEX RETRO NON AGIT (zakaz
retroaktywności prawa), która jest jedną z podstawowych zasad demokratycznego
państwa prawa, które stanowi, „że niemożliwe jest działanie prawa wstecz, a tym
samym tworzenie i stosowanie prawa, które odnosiłoby się do zdarzeń prawnych
mających miejsce przed jego wejściem w życie".
ZASADA DOMNIEMANEJ NIEWINNOŚCI.
„Kara pozbawienia stopnia wojskowego" ma następować w formie postanowienia
(z urzędu lub na wniosek). Jest to złamanie podstawowej zasady prawnej głoszącej,
że przed wydaniem wyroku należy wysłuchać drugiej strony. Skoro osoba
niepodlegająca obowiązkowi służby wojskowej ma być ukarana powinien odbyć się
proces sądowy, a osoba osądzana musi zostać wysłuchana, by mogła udowodnić swoją
niewinność. Postanowienia projektu Ustawy realizowane wg. opisanej w niej procedury
„skazania żołnierza utratą stopnia wojskowego" wskazują na naruszenie zasady
domniemanej niewinności zawartej w Konstytucji RP, której 2. Art. 42 pkt.3
stwierdza: „Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie
stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu". Należy nadmienić, że dotychczasowe
podobne w zamyśle ustawy i projekty Ustaw deubekizacyjnych (emerytalne) dla
funkcjonariuszy MSW i MON były obecnie negatywnie ocenione przez Trybunał
Konstytucyjny, Sąd Najwyższy i Rzecznika Praw Obywatelskich. Wskazuje się, że
przyczyną tego jest stosowanie szybkiej drogi legislacyjnej, często bez wyczerpujących
konsultacji społecznych, źle przygotowanych pod względem prawnym i stosowane
wybiórczo.
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZBIOROWA.
Federacja Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP zgadza się
z ocenami wyrażonymi w naszych organizacjach i stowarzyszeniach (w tym ZZWP), że
niedopuszczalne jest stosowanie odpowiedzialności zbiorowej, do której zmierza
projekt ustawy, określając je wprost jako „akt zemsty politycznej o charakterze
represyjnym". Zdaniem Federacji SZ RP, każdy żołnierz, który naruszył prawo,
prześladował lub w inny sposób naruszał dobra osobiste obywateli oraz szkodził
państwu powinien być postawiony przed sądem, który powinien wymierzyć mu
surowy, sprawiedliwy wyrok. Państwo dysponuje wystarczającymi narzędziami by
każdego przestępcę, który nosił mundur znaleźć i udowodnić mu winę. Jeżeli tego nie
robi oznacza to, że jest państwem słabym, albo ze względów politycznych i
propagandowych nie chce tego zrobić, a wtedy stosuje odpowiedzialność
zbiorową. W demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalne jest odbieranie
stopnia wojskowego wszystkim żołnierzom, objętych postanowieniami projektu ustawy,
jako współuczestników zbrodniczego systemu, bez badania ich czynów oraz
indywidualnej winy, w dodatku po 27 latach od zmiany ustroju. W ten sposób
6
ustawodawca odrzuca konstytucyjną zasadę domniemania niewinności, co jest
niezgodne z przepisami Kodeksu Wykroczeń. Ustawodawstwo, które wyjmuje z
ochrony zasadę domniemania niewinności, przy przyjęciu ich odpowiedzialności
zbiorowej, jest również sprzeczne z prawami podstawowymi i prawodawstwem
obowiązującym w Unii Europejskiej oraz armiach NATO. Odpowiedzialność
zbiorowa jednoznacznie kojarzy się z państwem totalitarnym i okresem okupacji.
W wypowiedziach części weteranów z naszych organizacji obeznanych z
„prawem konfliktów zbrojnych" kara degradacji lub pozbawienia stopnia wojskowego
jest stosowana ostatecznie wraz z wyrokiem śmierci przez rozstrzelanie, w
skrajnych warunkach wojny, gdy żołnierz zdezerteruje, zdradzi lub przejdzie na stronę
wroga. Nie ma wojny, sytuacje określane zdradą nie mają miejsca. Kara pozbawienia
żołnierzy stopnia wojskowego jest nieadekwatna, nie ma podstaw prawnych i
moralnych w aktualnej sytuacji politycznej i militarnej naszej Ojczyzny.
UPRAWNIENIA WETERANÓW.
Projekt Ustawy narusza także uprawnienia dotyczące weteranów. W Polsce jest
to liczna grupa osób. Świadczenia państwa na rzecz weteranów określa „Ustawa o
Weteranach Działań Poza Granicami Państwa" z dnia 19.08.2011 r. (Dz.U. z 2011 nr
205 poz. 1203), która w niewielkim tylko stopniu rekompensuje poświęcenia dla
Ojczyzny. Postanowienia projektu Ustawy pozbawiające stopnia wojskowego
pozbawiają ich jednocześnie honoru i prawa do godnego życia, a rany nabyte na
wojnach prowadzonych przez Wojsko Polskie Ili RP przestają być chwalebne.
Sprawa jest tym bardziej bulwersująca, że karą pozbawienia stopnia wojskowego będą
szykanowani byli żołnierze, którzy z punktu widzenia Kodeksu Karnego i innych
dokumentów sądowych nie dokonali przestępstwa, są według prawa osobami
niekaranymi (aby otrzymać tytuł weterana należy dostarczyć z sądu zaświadczenie o
niekaralności!). Jedynym pretekstem jest kompromitujący zarzut w uzasadnieniu Ustawy
„pozbawienia stopni osób. które swoją postawą dokonały czynów uwłaczających
godności posiadania stopnia wojskowego i tym samym podważyli wierność dla
Rzeczypospolitej Polskiej". Nasuwają się pytania: Co ustawodawca rozumie za
podważenie wierności RP? Jaki „uwłaczający czyn" spowodował, że większość
żołnierzy-weteranów będzie represjonowanych za służbę w Ili RP i poświęcenie
zdrowia oraz życia na misjach bojowych i wojnach: na Haiti, w b. Jugosławii, Afryce,
na Bliskim Wschodzie, Iraku i Afganistanie? Ustawodawca, używając pojęcia
Rzeczypospolita Polska, powinien zdawać sobie sprawę, że RP istniała w latach 1918-
1952 i od 1998 do dziś. Wielu żołnierzy oprócz wiernej i wieloletniej służby dla
Rzeczypospolitej Polskiej (Ili RP) służyło również innej ojczyźnie jaką wtedy zastaliśmy,
a był to PRL. Jest to jednak pokłosie postanowień mocarstw z Jałty, na które nie mieli
wpływu.
7
KONWENCJA GENEWSKA.
Projekt Ustawy narusza także Konwencję Genewską z 12.08.1945 r. o Ochronie
Ofiar Wojny, w tym Postanowienie Ogólne mówiące: „ranni, chorzy i rozbitkowie
korzystają z ochrony przewidzianej w prawie międzynarodowym ...... powinni być
szanowani we wszelkich okolicznościach, leczeni oraz traktowani w sposób
humanitarny". Takiej możliwości niewątpliwie zaprzecza decyzja dot. ewentualnego
obniżenia stopnia wojskowego, godząc przede wszystkim w honor żołnierza-weterana
uczestnika misji poza granicami kraju.
WĄSKI KRĄG OPINIODAWCÓW USTAWY.
Proces uzgodnień dot. „projektu Ustawy" obejmuje bardzo wąski krąg
adresatów. W niewielkim stopniu dotyczy organizacji, stowarzyszeń skupiających
żołnierzy rezerwy, kombatantów i weteranów, a jednocześnie „nie wymienione z
nazwy organizacje kombatanckie i niepodległościowe" będą mogły wnioskować o
postępowanie z urzędu w sprawie pozbawienia stopnia oficerskiego i
podoficerskiego". Na jakiej podstawie, skoro sprawa będzie dotyczyć spraw tajnych,
bo przedmiotem procedur będą głównie byli żołnierze służb specjalnych. Przyznanie
tym organizacjom prawa do wszczęcia postępowania w sprawie pozbawienia stopnia
wojskowego to otwarcie drogi do pomówień i wyrównywania nieznanych
rachunków.
WARTOŚCI MORALNE.
Projektodawca nie definiuje co oznacza utrata wartości moralnych. Nie
wiadomo kto i na podstawie jakich kryteriów oceniać będzie czyny świadczące o utracie
wartości moralnych albo podważające wierność dla Rzeczypospolitej Polskiej. Osoba
pomówiona powinna mieć możliwość obrony. Czy osoba zmarła będzie mogła się
bronić? Jest to demagogia i kolejny dowód na łamanie praw człowieka, a także
odwet poprzez stosowanie odpowiedzialności zbiorowej. W opinii wielu żołnierzy
rezerwy, kombatantów i emerytów z naszych organizacji, jest to narzędzie zastraszania
wobec byłych żołnierzy mających odmienne zdanie niż kierownictwo resortu
obrony narodowej lub członkowie organizacji kombatanckich
niepodległościowych.
SĄDY WOJSKOWE.
Wątpliwość budzi możliwość rozstrzygnięcia w sprawach pozbawienia stopnia
przez wojskowy sąd okręgowy. W wojsku polskim funkcjonują dwa wojskowe sądy
okręgowe: w Warszawie oraz w Poznaniu. Biorąc pod uwagę 30 dni od dnia
dostarczenia i oraz liczbę przewidywanych skarg do ich rozpatrzenia, odwołanie od
decyzji i wyrok może nigdy nie nastąpić. Jest to więc zamierzone działanie
przewidziane na niezałatwianie skarg przez sądy wojskowe.
BŁĘDY I OSOBY POSZKODOWANE.
W toku procesu „karania żołnierzy" należy spodziewać się wielu błędów i
ludzi skrzywdzonych, które ujawniały się dotychczas w procesie tzw. lustracji.
Żołnierze, którzy pełnili służbę poza granicami kraju przed wyjazdem odbyli szkolenie z
zakresu wykonywania zadań mandatowych w jednostce wojskowej podległej Zarządowi
8
li Sztabu Generalnego WP (J. W. 2000) i z tego tytułu mogą podlegać Ustawie za służbę
na rzecz „totalitarnego państwa". Przyczyną tego będzie nieznajomość specyfiki wojska,
służby wojskowej i interpretacji dokumentów wojskowych przez cywilnych urzędników w
IPN i innych organizacjach wnioskujących o pozbawienie stopnia.
IV. KONKLUZJE
1. Projekty tzw. Ustaw deubekizacyjnych, w tym również projektu Ustawy „o zmianie
ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin" (druk
sejmowy nr 1105), naruszają szereg postanowień dokumentów o charakterze prawnym,
obowiązujących w Rzeczpospolitej Polskiej, w tym: Konstytucję RP, orzeczenia
Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, ocen Rzecznika Praw Obywatelskich,
postanowienia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Europejskiej Konwencji Praw
Człowieka oraz dokumentów normatywnych dot. Sil Zbrojnych RP. Przeciwko
wdrożeniu projektu Ustawy sprzeciwiają się organizacje kombatantów, rezerwistów i
weteranów SZ RP, byłych funkcjonariuszy MSW i policji oraz wojskowe organy
przedstawicielskie, takie jak Konwent Dziekanów Korpusu Oficerów Zawodowych.
2. Rozwiązania zawarte w Projekcie wprowadzają niedopuszczalną, pozasądową,
zbiorową odpowiedzialność karną pozbawienia stopnia wobec żołnierzy związanych w
jakikolwiek sposób ze służbą w bardzo szeroko pojmowanych organach bezpieczeństwa
państwa PRL, ale też w Ili RP;
3. Postanowienia projektu Ustawy naruszają zasady zaufania do państwa i prawa oraz
praw nabytych, niedziałania prawa wstecz oraz zasadę równości wobec prawa.
4. Przedstawiony dokument po raz trzeci represjonuje i jest elementem odwetu w
stosunku do wszystkich byłych żołnierzy, w tym służących bezpieczeństwu Ili RP.
Stanowi próbę, wbrew Konstytucji RP, zastosowania niedopuszczalnej i
niesprawiedliwej zasady zbiorowej odpowiedzialności za pełnienie służby wojskowej w
PRL.
5. Arbitralne pozbawienie stopnia wojskowego bez wyroku sadowego i skazanie tą
sankcją osoby, która była dotychczas niekarana godzi w zasadę zaufania państwa i
stanowionego przez nie prawa.
6. Projektodawca nie wskazał, dlaczego pierwszeństwo nad obowiązującymi w
demokratycznym państwie prawa gwarancjami: zakazu podwójnego, a nawet potrójnego
karania (w przypadku weteranów misji zagranicznych), domniemania niewinności i
zasady skazania prawomocnym wyrokiem sądu, należy przyznać „poczuciu
sprawiedliwości społecznej".
7. Zastanawiające jest, co takiego istotnego się wydarzyło w Polsce po 27 latach od
odzyskania wolności, że ustawodawca wprowadza tak kontrowersyjne posunięcia w
9
stosunku do byłych żołnierzy? Dodatkowej kary pozbawienia stopnia dla byłych
żołnierzy WP nie przewidziano nawet w tzw. Ustawie deubekizacyjnej, obejmującej
funkcjonariuszy MSW. Wyjaśnieniem tego mogą być względy motywowane politycznie,
a takie nie powinny kierować działaniami prowadzącymi do pozbawienia nabytych praw,
w tym do posiadania stopnia wojskowego, co oznacza pozbawienie honoru i szacunku
dla byłych żołnierzy WP.
8. Projekt Ustawy nie określa przesłanek, na podstawie których prezydent RP lub
minister ON będzie mógł pozbawiać stopnia wojskowego. Rodzi to przypuszczenia o
arbitralności, że projekt Ustawy można będzie wykorzystać do wywierania nacisku na
żołnierzy w celu wymuszenia posłuszeństwa i zdyscyplinowania. Należy przyznać rację
opinii Konwentu Dziekanów Korpusu Oficerów Zawodowych, że w dokumencie „brakuje
bowiem ściśle określonych przesłanek stanowiących podstawę wszczęcia postępowania
o degradacji żołnierza".
9) W związku z niekonstytucyjnością dokumentu Federacja Stowarzyszeń Rezerwistów i
Weteranów Sil Zbrojnych RP wnioskuje o pilne podjęcie działań zmierzających do
derogowania lub wycofania ww. projektu Ustawy z porządku prawnego Rzeczpospolitej
Polskiej.
10) Od przemian ustrojowych w Polsce minęło 27 lat. Kodeks karny - Ustawa z dnia 6
czerwca 1997 r. - Art. 101. KK(Dz.U.2016.0.1137) przewiduje przedawnienie karalności:
§ 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat: 1) 30 -
gdy czyn stanowi zbrodnię zabójstwa; 2) 20 - gdy czyn stanowi inną zbrodnię; 2a) 15 -
gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat;
3) 1 O - gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności
przekraczającą 3 lata; 4) 5 - gdy chodzi o pozostałe występki. 5) (uchylony) § 2.
Karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od
czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później
jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.
10
Inne ważne opinie: Ważne_opinie.zip\Wa+-ne_opinie - ZIP archive, unpacked size 1 554 270 bytes


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez aryski dnia Pon 12:57, 21 Sie 2017, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Nasze Forum "VOX MILITARIS" Strona Główna -> A JA UWAŻAM, ŻE ...
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001 - 2005 phpBB Group
Theme ACID v. 2.0.20 par HEDONISM
Regulamin